W kwietniu pojechałam z Jagą na turnus do Rusinowic.
To jedno z jej ulubionych miejsc…
Pozwalam jej być tam samodzielną, odrębną jednostką.
Pogoda nam dopisała, jedzenie zdecydowanie lepsze niż rok temu,
spotkałyśmy znajomych z poprzednich lat.
21 marca – po raz trzeci obchodzony jest Światowy Dzień Osób z Zespołem Downa. Został ustanowiony w 2006 roku przez Europejskie Stowarzyszenie Osób z Zespołem Downa
(European Down Syndrome Association).
Data 21 marca została wybrana nieprzypadkowo – Zespół Downa to schorzenie genetyczne związane z dodatkową, trzecią kopią chromosomu 21.
Według Stowarzyszenia Rodzin i Opiekunów Osób z Zespołem Downa “Bardziej Kochani”, na świecie żyje do 11 mln osób cierpiących na to schorzenie, a w Polsce – od 45 tys. do 65 tys. Statystycznie, każdego dnia w Polsce rodzi się troje dzieci z tą chorobą.
Częstość wystąpienia Zespołu Downa wynosi przeciętnie 1 na 600 urodzeń i zwiększa się wraz z wiekiem matki.
Zespół Downa (tzw. Trisomia 21) jest główną przyczyną opóźnienia umysłowego, wiąże się również z wadami serca, białaczką i wczesnym występowaniem zespołu Alzheimera.
Do cech charakterystycznych dla osób z zespołem Downa należą m.in. skośnie ustawione szpary powiekowe, krótki grzbiet nosa, małe i nisko położone małżowiny uszu oraz krótkie dłonie i stopy.
Nazwa choroby wzięła się od nazwiska angielskiego lekarza Johna Langdona Downa, który jako pierwszy w 1866 r. opisał jej symptomy.
Celem Europejskiego Stowarzyszenia Osób z Zespołem Downa jest promowanie normalnego rozwoju osób z tym schorzeniem, “bez względu na rasowe, językowe, religijne i psycho-fizyczne uwarunkowania”.
ZAWSZE WTEDY, JEST BOŻE NARODZENIE
Zawsze, ilekroć uśmiechasz się
do swojego brata i wyciągasz
do niego ręce, jest Boże
Narodzenie.
Zawsze, kiedy milkniesz,
aby wysłuchać, jest
Boże Narodzenie.
Zawsze, kiedy rezygnujesz z
zasad, które jak żelazna
obręcz uciskają ludzi w ich
samotności, jest Boże
Narodzenie.
Zawsze, kiedy dajesz
odrobinę nadziei “więźniom”,
tym, którzy są przytłoczeni
ciężarem fizycznego, moralnego
i duchowego ubóstwa, jest
Boże Narodzenie.
Zawsze, kiedy rozpoznajesz w
pokorze, jak bardzo znikome
są twoje możliwości i jak wielka
jest twoja słabość, jest
Boże Narodzenie.
Zawsze, ilekroć pozwolisz
by Bóg pokochał innych
przez ciebie,
Zawsze wtedy, jest Boże Narodzenie.
Matka Teresa z Kalkuty
Powrót ze szkoły…
Wychodząc ze sklepu, poprosiłam Jagodę aby zamknęła za mną drzwi.
Ręce miałam zajęte tasiami (reklamówkami)
A ona mi na to:
-Zamknij nogą!
Trzy miesiące nie napisałam nic o Jagodzie??
wstyd…naprawdę 😉
A więc po kolei:
Ponieważ Jaga nie zrobiła szokujących postępów w 2 klasie,postanowiliśmy wspólnie z nauczycielką wydłużyć jej etap edukacji.W przypadku dzieci upośledzonych-im dłużej będą w murach szkoły tym lepiej.
Za to zadziwiła nas samodzielnym,miesięcznym pobytem na kolonii 🙂
Wróciła zachwycona,wypoczęta i…odchudzona.
Tutaj ze swoją kolonijną grupą
A w sierpniu wyruszyłyśmy na turnus rehabilitacyjny do Mrzeżyna.
W tym roku dopisała pogoda-było cieplutko i słonecznie.
Wrzesień to wycieczka na pieczenie ziemniaka do Borowic:)
Było fajnie mimo mgły,deszczu i niskiej temperatury.
Z Wiktorią na koloni w Białym Dunajcu
Leżę z Jagodą w łóżku nos w nos.
Śpiewamy,opowiadamy,śmiejemy się….
Jagoda głaszcze mnie po policzku,przygląda się
i mówi:
-Mama stara
