Leżę z Jagodą w łóżku nos w nos.
Śpiewamy,opowiadamy,śmiejemy się….
Jagoda głaszcze mnie po policzku,przygląda się
i mówi:

-Mama stara

Jagódko…

córeczko nasza kochana…

Tobie i w Tobie zespołowi życzymy kolejnego,szczęśliwego roku…

Jagoda już w domu.
Wróciła szczęśliwa, zadowolona, uśmiechnięta i zadbana.
Serdecznie dziękuję całej kadrze Stowarzyszenia “Uśmiech” za opiekę a szczególnie p.Klaudii i p.Gosi.

Dziś wczesnym rankiem Jagoda pojechała na zimowisko.
Sama-bez mamy, taty
z obcymi dla niej osobami z nieznajomymi dzieciakami..
Była trochę zaniepokojona,ale dzielnie wsiadła do autokaru ,rozebrała się i z niecierpliwością czekała na podróż w nieznane…

Pępowina przeciętna!

Życzę Wam nadziei,
własnego skrawka nieba,
zadumy nad płomieniem świecy,
filiżanki dobrej, pachnącej kawy,
piękna poezji, muzyki,
pogodnych świąt zimowych,
odpoczynku, zwolnienia oddechu,
nabrania dystansu do tego co wokół,
chwil roziskrzonych kolędą,
śmiechem i wspomnieniami.

Wesołych Świąt

11 urodziny

..kocham Cię nieustannie,
z każdym dniem coraz bardziej…
i nie wyobrażam sobie życia bez Ciebie…

bądź ze mną…

proszę…
życzę…

Zaczął się listopad…
miesiąc zadumy,
deszczu i mgieł…

Pojechałyśmy z Jagą do Wrocławia…
zapalić znicze na grobach …

pobyć z pradziadkami,
powdychać zapach domu,który kojarzy mi się z dzieciństwem…
Rozczula mnie Jagoda, która uwielbia przebywać ze starym schorowanym pradziadkiem…
opowiada mu swoje zwariowane, wymyślone historie
a on ich nie dosłyszy, nie rozumie..ale śmieje się razem z nią…