{"id":2203,"date":"2007-03-13T22:29:57","date_gmt":"2007-03-13T21:29:57","guid":{"rendered":"http:\/\/jagodzianka.net\/?p=2203"},"modified":"2014-06-24T22:34:31","modified_gmt":"2014-06-24T20:34:31","slug":"za-sterami-zawiszy","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/jagodzianka.net\/?p=2203","title":{"rendered":"Za sterami Zawiszy"},"content":{"rendered":"

Piosenki \u017ceglarskie \u015bpiewaj\u0105 tysi\u0105ce ludzi, ale tylko nieliczni potrafi\u0105 wyj\u015b\u0107 ze \u015bwiata marze\u0144 snutych przy ognisku, stan\u0105\u0107 za prawdziwym sterem i z p\u0142ywania pod \u017caglami uczyni\u0107 spos\u00f3b na \u017cycie.<\/strong><\/p>\n

Piosenki \u017ceglarskie \u015bpiewaj\u0105 tysi\u0105ce ludzi, ale tylko nieliczni potrafi\u0105 wyj\u015b\u0107 ze \u015bwiata marze\u0144 snutych przy ognisku, stan\u0105\u0107 za prawdziwym sterem i z p\u0142ywania pod \u017caglami uczyni\u0107 spos\u00f3b na \u017cycie. Zdecydowa\u0142 si\u0119 na to tyszanin Wojciech Plewnia.<\/p>\n

Przyl\u0105dek Horn <\/strong><\/p>\n

Jego przygoda z \u017ceglarstwem zacz\u0119\u0142a si\u0119 28 lat temu na Jeziorze Paproca\u0144skim w Tychach, kiedy wujek po raz pierwszy zabra\u0142 go na \u0142\u00f3dk\u0119. To wystarczy\u0142o. Wst\u0105pi\u0142 do wodniackiej dru\u017cyny harcerskiej. W pierwszy rejs<\/a> na Zawiszy Czarnym pop\u0142yn\u0105\u0142 w 1988 roku, portem docelowym by\u0142 Rotterdam. Potem podr\u00f3\u017cowa\u0142 na tym \u017caglowcu do coraz odleglejszych miejsc, ka\u017cdy kolejny rejs mia\u0142 w sobie co\u015b prze\u0142omowego: Wyspy Brytyjskie, Ameryka P\u00f3\u0142nocna, Ameryka Po\u0142udniowa i \u017ceglarski Everest, czyli op\u0142yni\u0119cie Przyl\u0105dka Horn.<\/a>
\nW 1990 roku uda\u0142o mu si\u0119 po\u0142\u0105czy\u0107 pasje \u017ceglarskie z artystycznymi. Prowadzony przez Plewni\u0119 zesp\u00f3\u0142 Tonam i Synowie wyst\u0119powa\u0142 w portach, do kt\u00f3rych zawija\u0142 statek.<\/p>\n

– Rok p\u00f3\u017aniej by\u0142 kolejny rejs na Zawiszy Czarnym. Startowali\u015bmy w regatach. W po\u0142owie trasy „strzeli\u0142 silnik” i kapitan powiedzia\u0142, \u017ce to koniec. Statek zosta\u0142 odholowany do portu w Kilonii, us\u0142yszeli\u015bmy wyrok – naprawa potrwa kilka miesi\u0119cy. Szcz\u0119\u015bcie w nieszcz\u0119\u015bciu, \u017ce trafili\u015bmy akurat do tego portu. Zawisza Czarny<\/a> ma silnik z niemieckiego U-boota (obecnie jest to jedyny statek na \u015bwiecie z takim nap\u0119dem), w dodatku zosta\u0142 wyprodukowany w czasie wojny w\u0142a\u015bnie w tej stoczni. Okaza\u0142o si\u0119 r\u00f3wnie\u017c, \u017ce budowa\u0142 go emerytowany pracownik owej stoczni. Hans zgodzi\u0142 si\u0119 pom\u00f3c w naprawie silnika, my natomiast wyst\u0119powali\u015bmy w okolicznych miejscowo\u015bciach „pod bander\u0105” stoczni. Naprawa trwa\u0142a trzy tygodnie, uda\u0142o nam si\u0119 wzi\u0105\u0107 udzia\u0142 w cz\u0119\u015bci regat. Niemo\u017cliwe sta\u0142o si\u0119 mo\u017cliwe – wspomina kapitan.<\/p>\n

Wyprawa stulecia <\/strong><\/p>\n

W 1992 roku odby\u0142 si\u0119 najwa\u017cniejszy rejs XX wieku, w 500 rocznic\u0119 odkrycia Ameryki przez Kolumba. Wszystkie \u017caglowce \u015bwiata (cho\u0107by na cz\u0119\u015bci trasy) wzi\u0119\u0142y w nim udzia\u0142. Plewnia r\u00f3wnie\u017c pop\u0142yn\u0105\u0142. W planach by\u0142o zawini\u0119cie do sze\u015bciu port\u00f3w, sko\u0144czy\u0142o si\u0119 na 30.<\/p>\n

Rok 1998 by\u0142 rokiem wielkich zmian. Tyszanin otrzyma\u0142 propozycj\u0119 pracy na Zawiszy Czarnym. Wtedy jeszcze zabrak\u0142o mu odwagi na podj\u0119cie takiej decyzji. – Pracowa\u0142em na \u015al\u0105sku, zajmowa\u0142em si\u0119 realizacj\u0105 imprez w Spodku, a p\u00f3\u017aniej prowadzi\u0142em szkolenia z zakresu prawa pracy. Kiedy jednak pojawi\u0142a si\u0119 kolejna oferta pracy na morzu, nie potrafi\u0142em odm\u00f3wi\u0107. Przy ogromnym wsparciu \u017cony i dzi\u0119ki namowom kapitana Waldemara Mieczkowskiego postanowi\u0142em zaryzykowa\u0107 i zosta\u0107 zawodowym \u017ceglarzem. Zosta\u0142em bosmanem na Zawiszy Czarnym.<\/p>\n

Stanowisko bosmana zajmowa\u0142 przez 7 miesi\u0119cy, wtedy przyszed\u0142 awans na starszego oficera – to druga osoba po kapitanie. Nie min\u0119\u0142y dwa lata, a Wojciech Plewnia obj\u0105\u0142 stanowisko kapitana. Po trzech latach zosta\u0142 kapitanem prywatnego jachtu motorowego.<\/p>\n

Tonam i Synowie <\/strong><\/p>\n

Pocz\u0105tki fascynacji Wojciecha Plewni muzyk\u0105 z morza si\u0119gaj\u0105 po\u0142owy lat 80. Wtedy powsta\u0142 jego pierwszy zesp\u00f3\u0142. W 1987 roku na festiwalu szantowym w Gdyni zesp\u00f3\u0142 Marek i Synowie spr\u00f3bowa\u0142 swoich si\u0142 wsp\u00f3lnie z zespo\u0142em To Nam Tufto. Pocz\u0105tkowo ta hybryda nie mia\u0142a nazwy, jednak w momencie kiedy ch\u0142opcy zdobyli wyr\u00f3\u017cnienie, jak\u0105\u015b nazw\u0119 musieli stworzy\u0107. Tak powsta\u0142 zesp\u00f3\u0142 Tonam i Synowie.<\/p>\n

– Drobne problemy z nazw\u0105 towarzyszy\u0142y nam tak\u017ce w trakcie dalszej kariery, kiedy wyst\u0119powali\u015bmy, ludzie zastanawiali si\u0119, kt\u00f3ry z nas to Tonam, a kt\u00f3rzy to jego synowie. Troch\u0119 \u015bmiechu z tym by\u0142o, sporo t\u0142umaczenia, ale przede wszystkim dobra zabawa – wspomina Wojciech Plewnia. – P\u00f3\u017aniej wszystko potoczy\u0142o si\u0119 bardzo szybko, jako laureaci gdy\u0144skiego festiwalu byli\u015bmy zapraszani na inne festiwale, na kt\u00f3rych zdobywali\u015bmy kolejne nagrody: na festiwalu Tratwa w Katowicach, laury na Festiwalu Piosenki \u017beglarskiej Shanties w Krakowie, a tak\u017ce nagrody w Tarnowie, Stalowej Woli, we Wroc\u0142awiu.<\/p>\n

Zesp\u00f3\u0142 w sk\u0142adzie<\/a>: Wojciech Zawadzki (Muki), Wojciech Plewnia (Garbaty), Jaros\u0142aw Darul (Rulon), Micha\u0142 Czernek (Atari) i Marcin Murat (Marcinek) zyskiwa\u0142 coraz wi\u0119ksz\u0105 popularno\u015b\u0107. Po udanych wyst\u0119pach w Polsce przysz\u0142a pora na koncerty poza granicami kraju, zesp\u00f3\u0142 wyst\u0119powa\u0142 w Holandii, Francji, Niemczech, Anglii. Muzycy dali kilkadziesi\u0105t koncert\u00f3w w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie.<\/p>\n

Rodzina <\/strong><\/p>\n

Wojciech Plewnia sze\u015b\u0107 miesi\u0119cy w roku jest poza domem, a drugie sze\u015b\u0107 sp\u0119dza z rodzin\u0105. – Jestem szcz\u0119\u015bliwy, \u017ce udaje mi si\u0119 utrzyma\u0107 bardzo mocne i ciep\u0142e wi\u0119zi. Dla niekt\u00f3rych mo\u017ce to by\u0107 niewiarygodne, ale w ten spos\u00f3b sp\u0119dzam z rodzin\u0105 wi\u0119cej czasu ni\u017c cz\u0142owiek pracuj\u0105cy na tradycyjnym etacie. Mam te kilka miesi\u0119cy wolnego i wykorzystuj\u0119 je do maksimum. Praca z dala od domu sprawia, \u017ce cz\u0142owiek jeszcze bardziej docenia kochaj\u0105c\u0105 rodzin\u0119. Gdyby nie \u017cona Alicja, jej zrozumienie dla moich pasji, jej pe\u0142na aprobata – to nie zajmowa\u0142bym si\u0119 \u017ceglarstwem i muzyk\u0105. Zawsze mog\u0142em liczy\u0107 na jej wsparcie – wyznaje Wojciech.<\/p>\n

Jest ojcem dw\u00f3jki dzieci – Damiana i Jagody. Syn ma ju\u017c 16 lat i sporo ojcowskich pasji odziedziczy\u0142 po ojcu. Od dziecka pasjonuje si\u0119 \u017ceglarstwem. Jagoda ma 10 lat, urodzi\u0142a si\u0119 z zespo\u0142em Downa, jest wielkim skarbem ca\u0142ej rodziny i sama r\u00f3wnie\u017c przejawia zainteresowanie morsk\u0105 pasj\u0105. Jagoda w internecie ma swojego bloga (http: \/\/smyki.pl\/domeny\/corka.pl<\/a><\/span> \/jagoda\/). „Odk\u0105d pami\u0119tam m\u00f3j tata \u017cegluje. \u017begluje, bo to kocha, a my kochamy jego. Kochamy go, \u017ce jest z nami my\u015blami i to, \u017ce ma pasj\u0119 – morze” – pisze Jagoda.<\/p>\n

Kamil Milian Dziennik Zachodni<\/p>\n

\n